ต้นกำเนิดชาญี่ปุ่นในจังหวัดซางะ

ความจริงแล้ว จังหวัดซางะเป็นแห่งแรกที่มีการเพาะปลูกชาญี่ปุ่น กล่าวกันว่าการเพาะปลูกต้นชาในญี่ปุ่นเริ่มต้นในช่วงต้นยุคคามาคุระ (Kamakura - 1191) เมื่อปรมาจารย์ลัทธิเซน เออิไซ (Eisai) กลับมาจากประเทศจีนในสมัยราชวงศ์ซ่ง โดยนำเมล็ดชามาด้วย ซึ่งเขาได้ปลูกไว้ที่ภูเขาเซบุริ (Seburi) ในจังหวัดซางะ

ในสมัยเอโดเมื่อศตวรรษที่ 18 โคยุกาอิ บาอิซาโอ ("บาอิซาโอ" หมายถึง "ผู้ขายชาแบบดั้งเดิม") จากซางะเทศนาหลักการของลัทธิเซนขณะแจกชาเขียวไปด้วยในเกียวโต ขณะที่ชาเคยเป็นขอบเขตชี้วัดสถานะของมนุษย์ บาอิซาโอได้ช่วยทำให้ชาได้รับความนิยมในกลุ่มคนจำนวนมาก ตรงข้ามกับริกิว ซึ่งรู้จักกันว่าเป็นผู้ให้กำเนิดชาสไตล์วาบิชะ (wabicha) บาอิซาโอะได้รับยกย่องเป็นผู้ให้กำเนิดสไตล์เซนชะ (sencha)

ด้วยความเชื่อมโยงของจังหวัดซางะที่มีต่อประวัติศาสตร์ของชาญี่ปุ่น จึงเกิดอุตสาหกรรมการเพาะปลูกชาอยู่ที่นั่น โดยมีศูนย์กลางอยู่ที่เมืองอูเรชิโนะ ต้นกำเนิดของชาที่นั่นต้องย้อนกลับไปในปี 1440 เมื่อช่างปั้นหม้อดินเผาคนหนึ่ง เดินทางจากอาณาจักรหมิง (Ming) มายังญี่ปุ่นและได้ปลูกชาเพื่อใช้ประโยชน์เป็นการส่วนตัว ภูมิภาคนี้กลายเป็นผู้ผลิตหลักในศตรรษที่ 17 เมื่อชินเบะ โยชิมุระ หรือที่รู้จักในฐานะบิดาแห่งชาอูเรชิโนะ พยายามที่จะพัฒนาผืนดินสำหรับการปลูกชาและขยายเทคนิคการผลิตของท้องถิ่น ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ภูมิภาคนี้ได้พยายามพัฒนาผลิตภัณฑ์ใหม่อย่างกระตือรือร้น เช่น การคิดค้นชาดำโดยใช้ใบชาอูเรชิโนะ

ชาอูเรชิโนะเป็นใบชาม้วน (guri-cha) โดยมีรูปร่างโค้งเป็นเอกลักษณ์ แต่ละใบมีรูปทรงโค้งและมีสีเขียวเข้มเป็นมันเงา และชามีกลิ่นหอมและรสชาติที่เข้มข้นชัดเจน ชาชนิดนี้ได้รับการยกย่องในด้านการผลิตที่มีคุณภาพสูง โดยได้รับรางวัล Minister's Prize อันทรงเกียรติจากกระทรวงการเกษตร ป่าไม้ และประมง (Ministry of Agriculture, Forestry and Fisheries) หลายครั้งในประเภท Steamed Curled Leaf Tea ที่งาน All-Japan Tea Industry Fair

Address: Ureshino Tea Industry Cooperative Association
Ko198, Oaza Shimojuku, Ureshinomachi, Ureshino, Saga Prefecture

Airport: สนามบินนางาซากิ
สนามบินฟุกุโอกะ

Copyright © Japan Airlines. All rights reserved.

To Page top